Agrisoftteam

Erwinia amylovora je eksperimentalno potvrđena kao patogen kruške i dunje. Domaćini ove bakterije u Srbiji su danas pored ovih voćaka i jabuka, mušmula, glog, vatreni trn, polegla dunjarica, Chaenomeles japonica i Sorbus sp. (Gavrilović i sar., 2007). Njena pojava na voćkama i biljkama spontane flore (glog) i u regionu na velikim nadmorskim visinama, gdje nije zastupljena intenzivna voćarska proizvodnja, ukazuje na njeno intenzivno širenje obuhvatajući sve širi spektar domaćina. Osim toga, svjedoci smo sve češćih masovnih pojava bakteriozne plamenjače na jabučastim voćkama, kao što je to bilo 2007. godine, koje po pravilu rezultiraju velikim ekonomskim štetama. Ova pojava bi se mogla objasniti i heterogenošću populacije ove bakterije kaja je nedavno potvrđena. Proučavajući veliki broj sojeva iz različitih evropskih zemalja Llop i sar. (2007) utvrdili su postojanje novog plazmida (P170) u nekim sojevima E. amylovora. Takođe, u Španiji je otkrivena nova vrsta bakterije koja parazitira samo cvjetove kruške, prouzrokujući njihovu nekrozu, za koju je predložen naziv E. piriflorinigrans (Rosello i sar.,2007).

E. amylovora, simptomi na nadzemnom dijelu

Nekroza korjenovog vrata jabuke koja prouzrokuje sušenje čitave voćke, mogla bi se objasniti na dva načina.

Pojava simptoma plamenjače na plodovima i mladarima bila je praćena izrazitom produkcijom bakterijskog eksudata. Obilne padavine (kiša, grad) u tom periodu su omogućile intenzivno raznošenje inokuluma u zasadu i moguće je da je bakterija upravo na taj način dospjela do korjenovog vrata, gdje je kroz povrede biotske ili abiotske prirode ostvarila infekciju..

Drugo moguće objašnjenje je da su vegetativne podloge na koje su voćke kalemljene bile zaražene bakterijom. Sve podloge jabuke koje se kod nas koriste za kalemljenje jabuke (M-9, M-26, MM-106) su osjetljive na E. amylovora, ali i ukoliko su oboljele ne mora uvjek doći do pojave simptoma bolesti na njima, tako da one tokom vegetacije izgledaju potpuno zdrave. Stoge je voma važno razviti dijagnostičke protokole, radi pouzdanog utvrđivanja prisustva E. amylovora u vegetativnim podlogama, tokom procesa kontrole sadnog materijala. Treba istaći da slične simptome prouzrokuju i fitopatogene gljive iz roda Phomopsis mali i Phytophtora spp. koje takođe mogu nanijeti velike štete biljnoj proizvodnji.

U SAD su selekcionisane podloge otporne na E. Amylovora (Geneva 65, 11, 30), gdje su istraživanja u tom pravcu veoma intenzivna.

Ostaje nam jedino nada da će i naša država vođena politikom drugih zemalja smoći snage i volje da ulaže u nauku jer samo tom logikom možemo imati uspješnu i zdravu agrarnu proizvodnju.