POJAVA, RAŠIRENOST I ŠTETNOST

Plamenjača postaje sve češća bolest šećerne repe (sjemenjače). Razlog za ovo je, verovatno, pogodnost sjemenske repe za održavanje parazita, odnosno inokuluma preko zime. Ekonomski je štetno oboljenje šećerne repe. Prinos šećera može biti umanjen za trećinu, a prinos sjemena za oko 50%.

SIMPTOMI

Plamenjača se javlja na lišću i cvijetnom stablu šećerne repe.Oboljeva najmlađe lišće iz centra rozete. Na lisci se pojavljuju žućkasta mjesta koja se šire i međusobno spajaju. Oboljela liska se povija po obodu prema naličiju, deformiše se i zadebljava (postaje kruta). Na naličju liske formira se pepeljastoljubičasta navlaka konidiofora i konidija.Oboljelo lišće se suši a novo koje se formira brzo podliježe bolesti, tako da se proces formiranja novog lišća i širenja bolesti ubrzava, što iscrpljuje zaražene biljke.

Plamenjača šećerne repe - simptomi na listu

Razvoju plamenjače šećerne repe pogoduje prohladno vreme sa čestim kišama. Optimalni uslovi za razvoj ovog parazita i bolesti su: srednja dnevna temperatura oko 16 0 C i relativna vlažnostr vazduha preko 70%. Inkubacija traje 5 dana na 14 0 C, 10 dana na 18 ⁰C, a 12 dana pri 10 ⁰ C i čak 18 dana pri temperaturama preko 22  C.Optimalna temperatura za sporulaciju i klijanje konidija P.farinosa je između 9 i 12 ⁰ C.

MERE ZAŠTITE

Kod industrijske šećerne repe voditi računa o ostatcima po žetvi, odnosno o odsječenim glavama i sitnoj repi koja zaostaje na njivi. U njima se parazit može održati do proljeća. Zbog  toga ove ostatke treba upotrebiti za stočnu hranu ili za silažu ili ih duboko zaorati. Sjemenska repa kao ozimi usev je veoma pogodna za prezimljavanje P.farinosa f.sp.betae. Zbog toga je potrebno sjemensku repu štititi od ovog patogena. Sjemensku repu treba gajiti na određenoj udaljenosti (najmanje 1-1.5 km.) od industriske.