POJAVA, RAŠIRENOST I ŠTETNOST

U većini država gdje se ova kultura gaji ustanovljeno je prisustvo ovog  parazita na soji. U vlažnim regijonima i godinama, kao i u uslovima navodnjavanja, bijela trulež stabla se može javiti u velikim razmjerama pričinjavajući velike štete.

SIMPTOMI

Prvi simptomi bolesti se javljaju na mladim, tek izniklim biljkama. Na kotiledonu i hipokotilu zapažaju se svijetlomrke pege, kružnog ili nepravilnog oblika. Ako je vrijeme vlažno, bolest se vrlo brzo širi zahvatajući veći dio stabla, tako da mlade biljke vrlo brzo propadaju.  U okviru ovh pjega obrazuje se bijela bujna navlaka micelije, po čemu ovo oboljenje i dobilo naziv – bijela trulež. Kod starijih biljka javlja se uvenuće kada parazit prstenasto zahvata prizemni dio stabla i koren. Na prizemnom djelu zaraženih biljaka vidi se nekroza sa gustom bjelom miceljijom parazita. U unutrašnjosti stabla i u bjeloj navlaci micelije gljiva obrazuje crna krupna telašca nepravilnog oblika – sklerocije. Na zaraženim mahunama se javljaju svijetlomrke pjege sa karakterističnom bijelom navlakom od micelije gljive. Ona obrazuje crne sklerocije u mahunama pri povljnim uslovima za razvoj parazita.

MJERE ZAŠTITE

Efikasne  mjere za suzbijanje ovog parazita ne postoje ni kod soje. Od preventivnih mjera preporučuje se dugogodišnji plodored ( ne gajiti osjetljive biljke prema ovom parazitu najmanje 7-8 godina ), i upotreba zdravog sjemena ( bez prisustva sklerocija ) za sjetvu. Gustinu sklopa biljaka treba prilagoditi sorti i uslovima sredine. Pregusti i usevi prihranjivani sa većim dozama azota više pate od ove bolesti.