POJAVA, RAŠIRENOST I ŠTETNOST

Smatra se da kod osjetljivih genotipova suncokreta, pri povoljnim klimatskim uslovima za razvoj bolesti, ovo oboljenje može da smanji prinos za 18-60%. S druge strane, folijarna primjena fungicida u zastiti suncokreta od mrko-sive pjegavosti doprinela je, takođe, sprečavanju značajnije pojave ovog oboljenja.

SIMPTOMI

Parazit napada sve nadzemne organe prouzrokujući pjegavost. Izgled pjega zavisi od organa na kome se formira i od reakcije genotipa suncokreta. Na listovima se najprije javljaju sitne nekrotične pjege, koje se kasnije povećavaju, a zahvaćeno tkivo nekrotira i propada.U tipičnim slučajevima pjege su okruglastog oblika, veličine 1-3 cm, sa koncentričnim krugovima, svijetlomrke do tamnomrke boje. Oko pjega se obično javlja hlorotični oreol koji se kasnije gubi.  Na lisnim drškama pjege su izdužene i tamnomrke boje. One se spajaju u veće nekrotične i ugnute pjege prstenasto zahvatajući lisnu dršku. Na stablu se javljaju izdužene eliptične pjege, i dostižu dužinu 4-5 cm. Relativno visoke temperature (iznad 20 ⁰C) i visoka vlažnost vazduha omogućuju zarazu i razvoj bolesti. Optimalna temperatura za razvoj gljive je oko 26 ⁰C. U našim uslovima prve pjege se pojavljuju početkom cvijetanja na donjim listovima suncokreta, a kasnije se intenzitet zaraze se postepeno povećava. Učestale kiše tokom leta imaju odlučujući uticaj na širenje ove bolesti. Od pojave prvih pjega do epifitocij, pri povoljnjim uslovima, protekne 45-50 dana.

MJERE ZAŠTITE

Gajenje manje osetljivih sorti i hibrida, predstavlja najefikasniji i najcelihodniji način zaštite suncokreta od ove bolesti.