SIMPTOMI

Prvi simptomi bolesti se javljaju na donjim listovima i na stablu, obično pri kraju cvetanja suncokreta. Na ivicama donjih listova nastaju svetlomrke pjege u kjima tkivo nekrotira. Nekroza tkiva se brzo širi duž glavnih nerava lista u obliku slova “V“. Zaražen list vema brzo potpuno nekrotira i propada. Preko lisnih rukavica parazit dospeva u stablo gde prouzrokuje karakteristične simptome za ovo oboljenje. Na mestima gdje su lisne drške nasađene obrazuju se svetlomrke, okruglaste do izdužene eliptične pjege.

Kasnije centralni delovi pjega postaju sivkasti, a ivični tamno mrki. U povoljnim uslovima za razvoj bolesti broj i veličina pjega se povećava a zatim dolazi do njihovog spajanja u veće nekrotične površine. U vreme nalivanja zrna, pjege postaju tamne, skoro crne boje.  Zaražene djelove stabla parazit dezorganizuje (razara), usled čega se jače zahvaćene biljke lako lome i poležu. Za razvoj epifitocije bolesti - od vremena formiranja butna pa sve do početka cvetanja suncokreta – potrebni su: pored dovoljne količine inokuluma, osetljiv domaćin, dosta visoka temperatura (25-27 ⁰C), kiša ili rosa  i visoka relativna vlažnost vazduha. Pojedini agrotehnički faktori mogu, u manjoj ili većoj mjeri, da utiču na intenzitet pojave ove bolesti. Prevelika gustina useva (iznad 50.000 biljaka po hektaru) znatno doprinosi povećanju intenziteta zaraze. Jednostrano đubre sa većim dozama azita, takođe utiče na povećanje zaraze.

MERE ZAŠTITE

Gajenje visko tolerantnih sortih i hibrida. Kod osetljivih genotipova suncokreta moguca je uspješna hemiska zaštita useva od prouzrokovača ove bolesti. Tretiranje biljaka treba izvoditi traktorskim prskalicama u vrijeme kada prečnik butona iznosi oko 2 cm. Treba koristiti kombinaciju sistemičnih i protektivnoh fungicida.